อัตตชีวประวัติ พระบำรุง ปานสุวรรณ

                                                                                       

ภาพก่อนบวช



       อดีตกาล          ผ่านไป                 ได้ประจักษ์

ทั้งความรัก              การงาน                 สถานศึกษา

จนออกบวช             ผ้าขาว                  คราวบรรพชา

อุปสมบทมา            ไกลกังวล              ค้นหาธรรม

       ศีลวินัย             เคร่งครัด               ปฏิบัติเข้ม

รสชาติเค็ม               ของชีวิต                วิจิตรล้ำ

ลิขิตไว้                    ให้ทราบตาม          ความทรงจำ

เพื่อน้อมนำ              ทำความดี              หนีอบาย.

(อินทรวิเชียรฉันท์)

“สุพรรณ”

              วิไลสม  อุดมสิน            สถานถิ่น  สุพรรณเมือง

ระเรือเรือง  อร่ามเหลือง                วิหารโบสถ์  อุบัติหลาย

              นทีธาร  สะพานพาด       ประชาราษฎร์  ก็มากมาย

ฆาราม  สิเรียงราย                        สถิตตั้ง  สล้างตา

              วะวาววับ  ระยับแสง        ขจีแดง  ณ ศาลา

ระลิ่วสูง  จะเสียบฟ้า                     ยะยั่วเย้ย  วิมานแมน

              ถนนทาง  สถานที่          ระเบียบดี  มิขาดแคลน

สะอาดงาม  อร่ามแสน                  สลับล้วน  สิตึกราม

              วจีเพราะ  เสนาะเพี้ยง     กระแสเสียง  ผิเยื้องงาม

จะบ่งบอก  ฉบับนาม                     ถนัดนั่น  สุพรรณเสียง

              พระขุนแผน  สุพรรณผง   สิอยู่คง  กระพันเพียง

ฤ เมตตา  ก็แพ้เพี้ยง                     สะพัดทั่ว  ณ แดนไทย

              ระบือขาน  ลำตาลต้น      ก็หลากล้น  คณาไหว

จะหาเปรียบ  ฤ เทียบได้                ประมาณเท่าสุพรรณตาล

              อนงค์นุช  ก็ผุดผ่อง         ลอออ่อง  กุก่องบาน

กระเดื่องด้าว  คำกล่าวขาน             สุพรรณสาว  ณ สวนแตง

              สลิดปลา  ประชาลือ        จะขายซื้อ  ณ ทุ่งแห่ง
จะย่อมใหญ่  ก็ขายแพง                  ระเบงชื่อ  กำยานดอน
              ขุนศรี  กวีรวม                 สถานร่วม  สโมสร
มุสร้างสรรค์  ประพันธ์กลอน      ประกาศเกียรติ์  “สุพรรณกวี”